Ceremonia rozpoczęła się dla mnie od potężnego uderzenia w misę, która była blisko mojej głowy. Spowodowało to natychmiastowe wyciszenie myśli, a ja mogłem się poddać obserwacji kolejnych dźwięków. Skupiałem się na muzyce, rozluźniałem ciało. Kiedy weszły pierwsze mocne gongi, zrobiło mi się gorąco więc odkryłem koc. Poczułem wtedy tę samą Moc, którą zapamiętałem z pierwszej mojej Ceremonii w Ostrowie Wielkopolskim 9 miesięcy wcześniej. Pamiętam, że chciałem jeszcze więcej i więcej! Zatracałem się w tych dźwiękach i dawałem się im ponieść. Utrzymywałem uwagę i brałem głębsze oddechy pomiędzy kolejnymi segmentami. Po mocnych momentach następowały wyciszenia – harmonia, która idealnie obrazowała doskonałość częstotliwości, z których powstało wszystko. Okazało się, że była to najmocniejsza Ceremonia, a mi wydawało się, że mogę przyjąć jeszcze więcej!

No i ta cisza na końcu… Już ją znam. To jak biały szum telewizora, który stracił połączenie z anteną nadawczą. Chciałoby się mieć do tego dostęp w każdej chwili i możliwe, że ten dostęp jest, tylko trzeba wyciszyć wszystko co go załusza.

Pragnę wyrazić moją olbrzymią Wdzięczność dla wspaniałych dźwiękoterapeutów – EosCris i Roberta Noble! Wasze Ceremonie są jedyne w swoim rodzaju i warto się przekonać samemu 🙂